Nowotwór mózgu, megachemia, leczenie w Rzymie... Pomóż maleńkiemu Hubciowi walczyć dalej❗️

Aktualizacje

• 28 lipca 2026

  Już 5 sierpnia kolejny rezonans! Tak bardzo się boimy, że wyniki przyniosą złe wiadomości… Pomocy!

  Trwają wakacje, ale my nie odpoczywamy. Jeździmy z Hubciem na wszelkie zajęcia, rehabilitacje i terapie, aby jak najlepiej wspierać jego rozwój i powrót do pełni sprawności. A już 4 sierpnia lecimy do Włoch na kolejny rezonans kontrolny.

  Rezonans zaplanowany jest na 5 sierpnia w Bambino Gesù. Ostatni był pół roku temu. Hubert, słysząc, że wyjeżdżamy, ma łezki w oczach. Boi się, ale mówię mu, że będziemy wszyscy badani, żeby go uspokoić. Sama jednak czuję, jak oblewa mnie zimny pot.

  

  Za każdym razem, gdy wylatujemy, towarzyszy mi ten sam strach. To się chyba nigdy nie zmieni. Na co dzień o tym nie myślę, ale gdy zaczyna się zbliżać data kontroli, nagle gula staje w gardle, a serce przyspiesza. Co, jeśli tym razem wyniki nie będą czyste? Nie chcę nawet myśleć o scenariuszu, w którym choroba wraca…

  

  To, że Hubcio nadal ze mną jest, to dla mnie największe szczęście. Mój kochany chłopczyk skończył w lipcu 5 lat. Jestem bardzo wdzięczna za ten czas, za to, że mam możliwość być jego mamą. Przeszliśmy już tak dużo i dalej walczymy! Każdego dnia dziękuję w duchu wszystkim, którzy nam pomogli, i tym, którzy starają się dalej pomagać przez wpłaty i udostępnienia. Proszę – nie przestawajcie.

  Większe szczęście może mi dać tylko dalsza obecność Huberta i wiadomość, że choroba odeszła na dobre. Trzymajcie kciuki, abyśmy szczęśliwie dolecieli do Włoch i z nich wrócili, żeby wszystko przebiegło zgodnie z planem, żeby Hubert mógł we wrześniu kontynuować rozwój w przedszkolu. Nie ma dla mnie nic cenniejszego niż jego zdrowie. Jeżeli on będzie zdrowy i szczęśliwy, ja będę szczęśliwa.

  Mama Huberta

• 31 stycznia 2026

  Walka Hubcia trwa❗️Koniecznie przeczytaj nowe wieści i wesprzyj!

  Kochani,

  w marcu minie rok od zakończenia leczenia Huberta we Włoszech, w szpitalu Bambino Gesù. Mam wrażenie, jakby minęła chwila i jednocześnie całe życie. Od tamtej pory co trzy miesiące latamy do Rzymu na kontrolne rezonanse. Za każdym razem towarzyszy nam ogromny stres. Choć bardzo staram się myśleć pozytywnie, gdzieś głęboko w sercu zawsze czai się strach, że wynik może nie być taki, jakiego byśmy pragnęli.

  Nasza walka wciąż trwa, a niepokój jest naszym nieodłącznym towarzyszem. Jako mama dziękuję Panu Bogu za to, że mam Huberta. To najpiękniejszy dar, jaki mogłam otrzymać. Mój prawdziwy cud. Kilka lat temu usłyszałam, że nigdy nie będę mamą. Potem przyszła strata dwojga dzieci w czwartym miesiącu ciąży… Hubert jest moim trzecim dzieckiem, które kocham ponad wszystko. Dzięki niemu moje życie nabrało sensu i głębszego znaczenia.

  

  Wyjazdy do Rzymu co trzy miesiące są dla nas ogromnym wyzwaniem. To nie tylko szpital i badania, ale także noclegi, jedzenie, transport, codzienna logistyka z dala od domu. Mimo zmęczenia jestem szczęśliwa, bo Hubcio jest w dobrych rękach. Z całego serca pragnę podziękować każdemu, kto był i jest z nami w tej trudnej walce. Każdego dnia jestem Wam wdzięczna!

  

  Od września 2025 roku Hubert uczęszcza do przedszkola. Bardzo mu się tam podoba, a ja z radością patrzę, jak robi postępy w komunikacji. Ma wspaniałą wychowawczynię, Panią Gosię, która z sercem prowadzi grupę Wilczków, oraz Panią Martę, która pomaga mu w codziennych czynnościach. Mój synek spotyka się z wieloma wyzwaniami. Nie zejdzie sam po schodach, nie ubierze się sam, podczas spacerów potrzebuje asekuracji, by się nie potknąć czy nie przewrócić. Jednak patrząc na swoich kolegów, stara się ich naśladować i wiele się od nich uczy. To coś pięknego!

  

  Dodatkowo uczęszczamy na zajęcia do OREW-u. Hubert jest tam rehabilitowany, ma zajęcia z logopedą i wieloma innymi specjalistami. Chodzimy także do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Nasze tygodnie są bardzo intensywne, przepełnione terapiami, wizytami lekarskimi i konsultacjami ze specjalistami.

  To nasze codzienne życie. Trudne i pełne wyzwań, ale także wypełnione miłością, nadzieją i wiarą. Choć bywa bardzo ciężko, wiem jedno: dla Huberta zrobiłabym wszystko. Dziękuję, że jesteście z nami i prosimy, bądźcie dalej!

  Mama Huberta

  Czytaj dalej