Mam 19 lat i jestem przykuty do wózka... Chcę dotrzeć do lekarzy, którzy są moją nadzieją – proszę o wsparcie!

Do niedawna wiodłem zwyczajne, nastoletnie życie. Chodziłem na siłownię, spędzałem czas ze znajomymi, biegałem i planowałem swoją przyszłość. Dziś, już dorosły, jestem przykuty do wózka inwalidzkiego i walczę o każdy kolejny dzień.

W listopadzie 2023 roku zacząłem odczuwać zawroty głowy, silne bóle głowy, zmęczenie, osłabienie mięśni i drętwienie kończyn. Lekarze byli bezradni. Po długich poszukiwaniach zdiagnozowano u mnie zespół zakotwiczenia rdzenia kręgowego – rzadką chorobę, w której rdzeń kręgowy jest nieprawidłowo przymocowany do otaczających tkanek, powodując postępujące uszkodzenia neurologiczne. Od samego początku moje objawy nieprzerwanie się nasilały i dzieje się tak do dziś.

W maju 2024 roku przeszedłem pierwszą operację w Polsce. Przez trzy miesiące czułem się lepiej. Potem objawy wróciły – rdzeń ponownie się zakotwiczył. W lutym 2025 roku przeprowadzono drugą, bardziej inwazyjną operację. Zamiast poprawy nastąpiło katastrofalne pogorszenie: straciłem zdolność chodzenia, rozwinęła się ciężka spastyczność i przykurcze obu nóg. Z tego powodu od ponad roku poruszam się wyłącznie na wózku inwalidzkim.

Równolegle lekarze podejrzewają u mnie ciężki zespół aktywacji mastocytów (MCAS) – chorobę immunologiczną powodującą gwałtowne reakcje na leki, żywność i czynniki środowiskowe. Toleruję jedynie kilka produktów spożywczych i bardzo ograniczony zestaw sterylnych preparatów farmakologicznych. To znacząco komplikuje każdy aspekt mojego leczenia.

Po dwóch nieudanych operacjach w Polsce potrzebuję procedur niedostępnych w Europie: rewizji śróddurowej z duraplastyką rozszerzającą lub skrócenia kolumny kręgosłupa (SCS). Obie wykonuje zaledwie kilku chirurgów na świecie. Po miesiącach poszukiwań – kontaktując się z wieloma ośrodkami neurochirurgicznymi w USA, Niemczech i Chinach – otrzymałem potwierdzenie od dwóch najwybitniejszych neurochirurgów ze Stanów Zjednoczonych.

Konsultacja ze specjalistami jest zaplanowana na 1 października. Niestety, by dostać się do USA, potrzebuję wsparcia. Mogę podróżować jedynie w pozycji poziomej, w której spędzam większość czasu. To jedyna konfiguracja, w której 10-godzinny lot transatlantycki jest dla mnie medycznie wykonalny. 

Niestety nie mam wystarczających środków. Łączne koszty podróży do USA wyniosą ponad 50 tysięcy złotych. To dla mnie astronomiczna kwota. Dziękuję za Wasze dotychczasowe wsparcie, bo to dzięki Wam mogłem walczyć o zdrowie. Ale dziś znów muszę poprosić o pomoc.

Każda, nawet drobna wpłata przybliża mnie do zebrania potrzebnej kwoty, a w dalszej perspektywie do zwyczajnego funkcjonowania. Mam 19 lat i całe życie przed sobą. Proszę, wesprzyjcie mnie, bym mógł dotrzeć do lekarzy, którzy mogą mi pomóc!

Dawid