Słodka choroba i gorzkie konsekwencje – Bruno walczy z cukrzycą! Pomóż!

Wszystko zaczęło się w listopadzie 2024 roku. Bruno zaczął bardzo dużo pić i zwiększyła się jego częstotliwość oddawania moczu. Zaniepokojona zabrałam synka do lekarza, a później na badania – okazało się, że jego poziom cukru wynosił 350 mg/dl…

Otrzymaliśmy skierowanie do szpitala, gdzie zapadła diagnoza – cukrzyca typu I! Przetransportowano nas karetką do Poznania na oddział diabetologiczny i lekarze ponownie przebadali Bruna. Synek przeszedł epizod kwasicy ketonowej i spędziliśmy ponad tydzień w szpitalu, żeby wyrównać poziom cukru w organizmie. 

Po powrocie do domu nasze życie diametralnie się zmieniło. Muszę nieustannie monitorować poziom cukru Bruna i dbać, żeby nie doprowadzić do zbytniego spadku lub wzrostu. Niektóre moje noce są bezsenne – pilnuję synka, by mógł spać spokojnie...

Bruno jest bardzo dzielny, lecz widać u niego duży strach przed wszystkimi czynnościami związanymi z tą chorobą. Przed diagnozą synek uczęszczał do przedszkola, gdzie miał kontakt z rówieśnikami. Teraz nie ma takiej możliwości – musimy nauczyć się żyć z chorobą, która bywa nieprzewidywalna!

Leczenie cukrzycy wymaga podawania insuliny, zakupu sprzętu do pompy (wkłucia, zbiorniczki, insulina) oraz sensorów i pasków do glukometru, żywności dietetycznej, a także częstych wizyty u lekarzy. To wszystko spore koszty, a Bruno potrzebuje opieki 24 godziny na dobę...

Chcę walczyć z tą „słodką” chorobą i pomóc Brunowi pogodzić się z tym, że cukrzyca będzie z nim już do końca życia. Z całego serca proszę Was o wsparcie w walce o zdrowie mojego synka! Dziękuję!

Nikola, mama