Wada serca mojej córki jest jak tykająca bomba! POMOCY!

Gdy córka miała 7 lat zauważyłam, że jej klatka piersiowa bardzo „pracowała” w czasie snu. Dodatkowo Blanka skarżyła się na bóle i kłucie w okolicy serca. Początkowo wraz z mężem myśleliśmy, że to problemy związane z okresem intensywnego wzrostu. Podobnie powiedział nam kardiolog, który nie zauważył żadnych niepokojących zmian w budowie serca córki. Ale prawda okazała się zupełnie inna...

Objawy nie ustępowały i Blanka wkrótce trafiła do szpitala. Po przeprowadzonej specjalistycznej diagnostyce lekarze wrócili do nas z druzgoczącą diagnozą…  Okazało się, że to zespół preekscytacji, spowodowany wrodzonym defektem polegającym na istnieniu dodatkowego, nieprawidłowego połączenia elektrycznego. Każde serce ma swoją drogę bicia, a Blanka ma taką drogę dodatkową i jej serce jest pobudzane z dwóch różnych ośrodków. Początkowo byliśmy zrozpaczeni, ale wiedzieliśmy, że musimy szukać ratunku. 

Wyjściem z tej sytuacji była ablacja, która likwiduje tę nieprawidłową drogę. Niestety w przypadku córki ten zabieg był niezwykle trudny do wykonania i jedna próba, która podjęta została w Polsce, zakończyła się niepowodzeniem. Kluczem do sukcesu, w przypadku ablacji, jest znalezienie odpowiedniej drogi przebiegu impulsu elektrycznego. U naszego dziecka trasa nieprawidłowa przebiega bardzo blisko prawidłowej, dlatego ryzyko jest niepowodzenia jest ogromne…

Wyłączenie w złym obszarze mogłoby skutkować zatrzymaniem przewodnictwa, co oznaczałoby potrzebę wszczepienia Blance rozrusznika serca!

Obecnie codzienność córki to życie od jednego ataku do drugiego. Są one nieregularne i zupełnie nie da się ich przewidzieć. Mamy ścisłe zalecenia mówiące o tym, że gdy arytmia trwa dłużej niż minutę, należy błyskawicznie wzywać pogotowie. To jak życie z tykającą bombą. Być może nic nie stanie się przez całe życie, ale równie dobrze dziś albo jutro może w trybie pilnym trafić do szpitala. Dla całej rodziny, a przede wszystkim dla Blanki, oznacza to życie w ciągłym stresie.

Dlatego córka musi przejść zabieg! Lekarze z Niemiec dają nam nadzieję na zdrowie  córki.  Są gotowi są przeprowadzić ablację, w pełni świadomi trudności, z jakimi wiąże się ona w przypadku Blanki. Prawda jest taka, że dopiero po wejściu do serca lekarze będą wiedzieli, z czym mają do czynienia. Na szczęście szpital w Monachium na sali operacyjnej ma zgromadzony sprzęt, który daje chirurgom znacznie więcej możliwości działania, w zależności od pojawiających się okoliczności.

Udany zabieg będzie oznaczał, że Blanka będzie zupełnie zdrowa. Będzie mogła zapomnieć o codziennym stresie, zwyczajnie ciesząc się życiem. Dlatego musimy zrobić wszystko, żeby doszło do operacji w Monachium i żebyśmy wreszcie wspólnymi siłami rozbroili tę bombę.

Niestety zabieg jest niesamowicie kosztowny i muszę prosić Was o wsparcie. Wierzę jednak, że na tym świecie jest wiele osób o dobrych sercach, które będą gotowe nam pomóc! Za każdą, nawet najmniejszą wpłatę DZIĘKUJĘ!

Katarzyna, mama Blanki