To jedna z najpilniejszych zbiórek❗️Pomóż Frankowi❗️Czas DRAMATYCZNIE ucieka...

Aktualizacje

• 30 marca 2026

  Ratuj Franka❗️Czasu zaczyna brakować... Tylko wspólnymi siłami zdążymy go uratować❗️

  Ile czasu zostało Frankowi? To pytanie rozrywa nam serca... Wraca każdego dnia, każdej nocy... Franek ma prawie 10 lat, a my, zamiast planować jego przyszłość, drżymy o to, co będzie jutro. Błagamy o pomoc w uzbieraniu 15 milionów złotych o życie Franka!

  Dystrofia mięśniowa zabiera nam syna po kawałku. Najpierw zabiera siłę, potem sprawność. Frankowi już zabrała radość z rzeczy, które dla innych dzieci są oczywiste. W ostatnim czasie mamy coraz więcej wizyt u różnych specjalistów. Coraz więcej badań i coraz więcej strachu.

  Ostatnio byliśmy u kardiologa. Niepokój lekarza był tak duży, że zalecono założenie holtera. I znów zostaliśmy z lękiem, którego nie da się opisać. Bo jak ma żyć rodzic, kiedy zaczyna bać się już nie tylko o nogi i rączki swojego dziecka… ale też o jego serce?

  

  Franek nie jest już małym dzieckiem, wszystko rozumie. I właśnie to boli najbardziej... On chce żyć jak inne dzieci. Chce wychodzić, cieszyć się, mieć plany. Zamiast tego często mówi: „mamo, znalazłem parking blisko, żebym doszedł…”. A nam pęka serce... Bo to nie są słowa, które powinno wypowiadać dziecko. To nie są myśli, które powinien nosić w sobie prawie 10-letni chłopiec.

  DMD zabrało Frankowi już tak wiele. Nie biega, nie gra w piłkę, po prostu nie ma beztroskiego dzieciństwa. Jego codzienność to rehabilitacja, fizjoterapia i ćwiczenia, żeby jak najdłużej zachować to, co choroba jeszcze mu zostawiła. Walczymy, żeby był samodzielny choć trochę dłużej.

  Franek jest jednym z najstarszych chłopców z DMD, którzy wciąż mają szansę na terapię genową. Czas nie stoi po naszej stronie... Dlatego błagamy Państwa o pomoc, o szansę, o życie naszego dziecka! Tylko wspólnymi siłami możemy zatrzymać chorobę, zanim zabierze mu jeszcze więcej. Każda wpłata to ogromna nadzieja, każde udostępnienie to szansa!

  Rodzice

• 11 marca 2026

  Walcz z nami o życie Franka❗️Liczy się każdy dzień❗️

  Franuś ma już prawie 10 lat. Czas dla niego biegnie szybciej niż dla innych dzieci – DMD nie czeka... Każdy miesiąc, każdy tydzień ma ogromne znaczenie. Od dnia diagnozy minął już ponad rok, a my wciąż nie potrafimy się z nią pogodzić. Ponownie prosimy Państwa o wsparcie – Franek naprawdę nie może już dłużej czekać...

  Każdego dnia walczymy o sprawność jego mięśni, o życie bez bólu, o możliwość spełniania marzeń małego chłopca, który tak bardzo chce być jak jego rówieśnicy. Ale już teraz nie może, a później będzie tylko gorzej...

  Franek coraz bardziej rozumie swoją chorobę i ograniczenia, które ze sobą niesie. Widzi, że nie potrafi zrobić rzeczy, które dla innych dzieci są czymś zupełnie naturalnym. Nie biega… Na podwórku chłopcy grają w piłkę, śmieją się i ścigają, a on często siedzi na ławce i tylko patrzy. Rzadziej wychodzi z domu. Zdarza się, że woli zostać w środku, niż znów poczuć to ogromne rozczarowanie.

  

  Szkoła również stała się trudniejsza. Franek potrzebuje więcej czasu na naukę, trudniej jest mu się skoncentrować, szybciej się męczy. Większość czasu poza szkołą spędza dziś na rehabilitacji i fizjoterapii. To nasza codzienność. Walczymy o każdy mięsień, o każdy ruch, o każdy dzień sprawności dłużej. Jednak widzimy, że Franuś jest coraz bardziej zmęczony. Do tego dochodzą skutki uboczne leczenia sterydami – wahania nastroju, trudności z koncentracją, złość przeplatana z radością.

  Franek uczestniczy także w terapii Tomatisa. Podczas zajęć słucha specjalnie dobranej muzyki, której częstotliwość, głośność i tempo są odpowiednio modyfikowane. Taka stymulacja pobudza mięśnie słuchowe i wspiera pracę mózgu. To kolejny element walki o jak najlepszą kondycję naszego synka.

  Robimy wszystko, co tylko w naszej mocy, żeby dotrwał do terapii genowej w jak najlepszym stanie. Niestety choroba nie zatrzymuje się ani na chwilę. Pogłębia się wada postawy – pojawia się charakterystyczny wypięty brzuszek, kręgosłup zaczyna się krzywić, a siły w mięśniach jest coraz mniej.

  

  Miniony rok zmienił w naszym życiu absolutnie wszystko. Każdy dzień podporządkowaliśmy walce o zdrowie Franka. Każda decyzja, każdy plan – wszystko kręci się wokół jednego celu: uratować naszego syna. Ale dzięki Wam pojawiło się coś, czego tak bardzo potrzebowaliśmy – nadzieja.

  Nasza zbiórka jest już na półmetku. To niewyobrażalne, ile dobra otrzymaliśmy przez ten rok. Każde udostępnienie, każda wpłata, każde dobre słowo daje nam siłę, by iść dalej. Byliście z nami przez ten trudny rok. Błagamy – zostańcie z nami do końca tej drogi. Czas dla Franka ucieka szybciej niż dla innych dzieci. A my tak bardzo chcemy zdążyć.

  Rodzice, Ewelina i Adam

  Czytaj dalej
• 23 lutego 2026

  To walka o życie, walka o zwykłe marzenia❗️Pomóż Frankowi, tak bardzo prosimy...

  DMD to bomba z opóźnionym zapłonem... Próbujemy żyć normalnie. Pomiędzy fizjoterapią, basenem i wizytami lekarskimi chodzimy do kina, jeździmy na gokarty, na hulajnodze. Nie planujemy jednak wakacji… Nie snujemy rozmów o tym, kim Franek będzie, gdy dorośnie...

  Ale cały czas wierzymy, że uda się pomóc Frankowi. Codziennie walczymy o to, żeby zdobyć środki na terapię genową. Na zbiórce jest już bardzo duża kwota, ale niestety – to dopiero połowa zbiórki, a czas DRAMATYCZNIE UCIEKA!

  

  Choroba postępuje każdego dnia. Franek ma coraz większe problemy z chodzeniem, a wejście po schodach to czasami jak zdobywanie Mount Everestu. Mówi spokojnie: „Babciu, wejdę swoim tempem…”. A nam trudno powstrzymać łzy...

  Jednak gdy pojawia się temat samochodów i prawa jazdy, w oczach Franka pojawia się błysk. Jego pasja jest jego wielką motywacją do ćwiczeń i do pomagania nam w zbiórce. I choć chodzi mu się coraz trudniej, staje z puszką i zbiera razem z nami.

  

  – „Może zdążymy…” – mówi. I tak jak my wierzy, że dorośnie. Że dostanie swoją szansę. Że kiedyś zrobi prawo jazdy, dostanie pierwsze auto. Niestety, kiedy jest zmęczony, jego marzenia są inne, wtedy mówi o wózku… takim z napędem, żeby mógł jeździć sam.

  Tu również budzi się w nim mały kierowca… a w nas budzi się STRACH. Błagamy o pomoc dla Franciszka. O szansę na życie bez bólu i strachu.

  Ewelina i Adam, rodzice

  Czytaj dalej