Ratujmy Frania, zanim będzie za późno❗️16 milionów za ŻYCIE dziecka - pomocy!

Aktualizacje

• 20 stycznia 2026

  Czas ucieka... Franuś ma go coraz mniej❗️Ja już nie proszę - ja błagam o pomoc, by ratować jego ŻYCIE!

  Robimy, co możemy, by uratować Frania, ale to wciąż mało... Za mało... My nie możemy czekać. Choroba postępuje w zastraszającym tempie... Nie mamy lat, by walczyć. Musimy zebrać te środki JAK NAJSZYBCIEJ, bo inaczej... będzie za późno!

  Patrzę na mojego synka - tak małego, tak niewinnego. Widzę, jak choroba odbiera mu siłę, swobodny oddech, beztroskę. A ja, jego mama, stoję obok i czuję, jak świat usuwa mi się spod nóg, bo nie potrafię zatrzymać tego, co nadejdzie.

  

  Jak odpowiedzieć dziecku, kiedy w środku krzyczę z bólu? Kiedy prawda jest tak brutalna, że dławi mnie jak kamień w gardle? Choroba DMD to wyrok, którego nikt nie powinien usłyszeć - tym bardziej mały chłopiec, który dopiero uczy się marzyć.

  Każdy dzień jest walką! Każda godzina jest jak odliczanie do chwili, której boję się najbardziej. Patrzę, jak Franuś traci siły, jak szybko męczą go rzeczy, które kiedyś sprawiały mu radość. Wiem, że jeśli nie zdążymy z leczeniem, jeśli nie pojawi się ta jedna szansa… jego dzieciństwo wyślizgnie się nam z rąk. A potem – krok po kroku – on sam. Stracimy go!

  

  I właśnie dlatego błagam! Błagam, bo kocham! Moje dziecko jest wszystkim, co mam. Nie pogodzę się z tym, że mogę je stracić... Choć serce pęka mi każdego dnia, choć strach rozdziera mnie od środka. Franio zasługuje na życie. Na przyszłość, której nie odbierze mu choroba.

  Dlatego z całej mojej matczynej miłości proszę… Pomóż mi ocalić mojego synka, zanim choroba zamknie nam drogę, zanim odbierze ostatnią nadzieję...

  Renata, mama Franka

• 16 grudnia 2025

  Ten list do Mikołaja złamał mi serce❗️Błagam Cię - pomóż spełnić JEDYNĄ prośbę mojego śmiertelnie chorego synka!

  Są takie momenty, kiedy naprawdę nie wiem, co jeszcze mogę zrobić. Każdy dzień zaczyna się tak samo,  od myśli, że czas nam ucieka, a choroba Frania nie czeka. Ona postępuje. Po cichu, bez litości...

  Ten list do Mikołaja złamał mnie bardziej niż jakiekolwiek badania czy wyniki. Bo to już nie jest list dziecka, które marzy o zabawce. To list dziecka, które marzy o zdrowiu i o czasie z rodzicami...

  Franio poprosił Mikołaja o "zdrowie dla nóżek", chociaż powiedział mi, że wie, ze nawet Mikołaj nie ma tylu pieniążków... Poprosił też o czas z mamą i tatą, którzy są "bardzo zajęci, bo zbierają dla niego pieniążki". To mnie złamało. My nie jesteśmy zajęci, bo „nie mamy czasu dla syna”. Jesteśmy zajęci, bo każdego dnia próbujemy go ratować... Dzwonimy, piszemy, organizujemy, prosimy. Uczymy się rzeczy, których nigdy nie chcieliśmy znać. Robimy zbiórkę, bo tylko ona daje nam realną szansę na leczenie, a tym samym na życie Frania!

  

  Jestem zmęczona. Czasem przerażona. Czasem mam wrażenie, że stoję pod ścianą i dalej nie ma już nic. A jednocześnie nie mogę się zatrzymać, bo nie walczę o siebie -  walczę o moje dziecko.

  Najtrudniejsze jest to, że mimo ogromu pracy, mimo serc, które już nam pomogły, wciąż jesteśmy daleko od celu. A choroba nie zwalnia ani na chwilę. A choroba niestety nie odpuszcza. Franek nie biega tak szybko, już nie wchodzi  po schodach tak szybko jak kiedyś. Nie wstaje już tak sprawnie. Teraz wyraźnie widzimy taką falę uderzeniową i to bardzo nas przeraziło.

  Każdy dzień zwłoki to kolejny kawałek dzieciństwa, który Franiowi odbiera DMD. Piszę to, bo naprawdę nie mamy już komfortu czekania.

  

  Jeśli możesz pomóc - zrób to teraz.

  Jeśli możesz udostępnić - błagam, zrób to.

  Dla nas to nie jest kolejna zbiórka w internecie. To jedyna droga, żeby Franek mógł chodzić, biegać, żyć jak inne dzieci. I żebym kiedyś mogła powiedzieć mu, że zrobiliśmy wszystko... Błagam!

  Renata Suliga - mama Franka

  Czytaj dalej
• 18 listopada 2025

  Niestety choroba nie zatrzymuje się nawet na chwilę... Dlatego my też nie możemy się zatrzymać w walce o życie Franka❗️

  Kochani, chcę napisać kilka słów od nas. Na zbiórce mamy trochę ponad 2% i ponad siedem tysięcy osób, które wsparły Franka. Dla kogoś z boku to może wyglądać na mało, ale dla nas to ogromny początek. Każda wpłata to dla nas sygnał, że ktoś pomyślał o naszym synku i postanowił mu pomóc.

  U nas życie płynie swoim rytmem. Franek rano walczy z budzikiem jak każde dziecko, potem szkoła, zabawa, klocki, śmiech. I my byśmy chcieli, żeby to trwało jak najdłużej. Tylko czasem przychodzą takie dni, które przypominają nam o tym, z czym tak naprawdę się mierzymy...

  To nie jest tak, że usłyszeliśmy coś nowego. Po prostu za bardzo chcieliśmy wierzyć, że nic się nie zmieni. Że może u Franka choroba zwolni, że da nam więcej czasu. Na moment zapomnieliśmy, że DMD nie zatrzymuje się nawet na chwilę. Ostatnio ta prawda wróciła do nas z całą siłą...

  

  Myśl o tym, że Franek prawdopodobnie będzie chodził tylko do około czternastego roku życia… że dłuższe spacery zamienią się w ból i zmęczenie, a wózek – choć dla nas rodziców to trudna myśl – jemu kiedyś przyniesie ulgę. To są rzeczy, których żaden rodzic nie chce sobie wyobrażać.

  A do tego jest jeszcze ta druga strona, o której się nie mówi. Rehabilitacje, które są konieczne, ale bolą. Wizyty, które odbierają nam po kawałku spokój. Leki, które pomagają, a jednocześnie robią spustoszenie w małym organizmie. Patrzymy na to wszystko i chcielibyśmy choć na chwilę zatrzymać ten pęd choroby, żeby on mógł po prostu być dzieckiem.

  Właśnie dlatego ta zbiórka jest dla nas tak ważna. Nie po to, żeby liczyć na cud. Tylko po to, żeby spowolnić chorobę i podarować Franiowi więcej zwykłych dni. Tych dobrych, spokojnych, bez bólu i bez wymuszonych przerw co kilka kroków.

  

  Ponad siedem tysięcy osób podało nam już rękę. To więcej, niż potrafimy ogarnąć sercem. Każda wpłata, każde udostępnienie i każde „trzymam kciuki” naprawdę ma znaczenie.

  Prosimy o dalsze wsparcie. Choroba nie daje nam czasu, więc my też nie możemy się zatrzymać.

  Dziękujemy z całego serca. To dzięki Wam mamy nadzieję, że uda się zatrzymać choć trochę tego, czego tak bardzo się boimy...

  Czytaj dalej