Tragedia dwóch braci❗️Zabiera ich okrutna choroba... POMOCY❗️

Aktualizacje

• 19 maja 2026

  Co będzie, jeśli nie zdążymy...? BŁAGAM o pomoc dla Bartka i Jasia❗️

  Dzisiaj nadszedł ten dzień, którego każdy rodzic obawia się, wychowując dzieci z dystrofią mięśniową Duchenne’a. Nasz starszy syn, Bartek pierwszy raz zapytał się mnie: tata, a co jeśli nie uda nam się nazbierać pieniążków na leczenie dla mnie i dla Jasia?

  Zamarłem... Po raz pierwszy w życiu nie wiedziałem, co mam Bartkowi odpowiedzieć. Miałem pustkę w głowie. Patrzyłem w jego oczy, pełne strachu, ale i nadziei, i czułem, jak serce pęka mi na tysiąc kawałków. Jako ojciec zawsze chciałem być dla niego oparciem, że zawsze będę mógł do zapewnić, że wszystko będzie dobrze. 

  Objąłem go więc mocno, jakbym samą siłą uścisku mógł ochronić go przed całym złem tego świata. Powiedziałem tylko, że będziemy walczyć. Że razem zrobimy wszystko, co w naszej mocy. Bo choć czasem brakuje słów, nigdy nie zabraknie miłości, wiary i determinacji. Wiem jedno – nie mogę się poddać. Dla Bartka, dla Jasia, dla przyszłości, na którą zasługują.

  

  Każdy dzień to dla nas walka o sprawność i przyszłość naszych synków, Bartka i Jasia. Niedawno Bartek rozpoczął leczenie sterydami, które mają spowolnić rozwój choroby i pomóc mu jak najdłużej zachować możliwość samodzielnego chodzenia. Walczymy z całych sił, aby nigdy nie musiał usiąść na wózku inwalidzkim. Bo wtedy możliwość podania terapii genowej przepadnie...

  Ale niestety nikt nie jest w stanie powiedzieć nam, kiedy choroba zrobi kolejny krok. Żyjemy z ogromną niepewnością...

  Codziennością Bartka i Jasia są rehabilitacje, ćwiczenia i wizyty u specjalistów. Dzięki fizjoterapeutom staramy się wzmacniać ich mięśnie, aby mogli jak najdłużej cieszyć się dzieciństwem, biegać, bawić się i być po prostu dziećmi. Są jednak także trudniejsze dni, kiedy szczególnie młodszy synek nie chce współpracować podczas ćwiczeń. Mimo tego nie poddajemy się ani na chwilę, bo wiemy, że to walka o ich przyszłość.

  

  Koszty terapii genowej dla dwójki dzieci to 30 milionów złotych, suma niewyobrażalna. Ale tylko dzięki niej możemy uratować życie naszych synów.

  Dlatego staramy się być wszędzie tam, gdzie możemy zawalczyć o pomoc dla naszych dzieci. Uczestniczymy w wydarzeniach, festynach i akcjach charytatywnych, organizujemy zbiórki i prosimy ludzi o wsparcie. Czasami bardzo ciężko jest prosić o pomoc i jeszcze trudniej coś zorganizować, ale dzięki ludziom o wielkich sercach wciąż mamy siłę iść dalej.

  Mieszkamy w małej miejscowości i bardzo trudno jest dotrzeć do większej liczby osób. Dlatego marzymy, że nasza historia trafi dalej – może do osób znanych, celebrytów, aktorów czy ludzi o dużych zasięgach, którzy pomogliby nam nagłośnić zbiórkę i dać Bartkowi i Jasiowi szansę na przyszłość.

  Prosimy – pomóżcie nam walczyć o każdy kolejny krok naszego synka. Każde udostępnienie, każda wpłata i każde dobre słowo mają ogromne znaczenie. Dzięki Wam nie tracimy nadziei!

  Daniel Wójcik, tata

• 17 lutego 2026

  Co przyniesie jutro? Nadzieję, czy jeszcze więcej strachu? POMÓŻ naszym synom❗️

  Każdego dnia budzimy się z tą samą myślą – to nie może być prawda… A jednak to nasza codzienność. Każdego dnia walczymy ze strachem, który ściska gardło i nie pozwala spokojnie oddychać. Boimy się, co przyniesie jutro. Boimy się kolejnych objawów, kolejnych pytań, na które nie chcemy znać odpowiedzi. Wciąż nie dowierzamy, że to dzieje się naprawdę. Że dwójka naszych synków jest śmiertelnie chora. Jak jedna rodzina może unieść tak ogromny ciężar?

  Patrzymy na Bartusia i Jasia i serce nam pęka. Są tacy mali, tacy niewinni… Nie rozumieją, dlaczego tak często jeżdżą do lekarzy, dlaczego mama i tata coraz częściej mają łzy w oczach. Staramy się być silni, bo musimy być – dla nich.

  Ciągle nie możemy uwierzyć, że przed nami jest do zebrania tak ogromna kwota. 30 milionów złotych… To suma, która dla zwykłej rodziny brzmi jak coś nieosiągalnego. A jednak to cena za życie naszych dzieci...

  

  Są momenty, kiedy ogarnia nas bezsilność. Kiedy myślimy – jak damy radę? Jak mamy przekonać cały świat, żeby pomógł nam uratować naszych synków? Ale potem patrzymy na nich i wiemy jedno: nie możemy się poddać. Nie mamy takiego prawa. Zrobimy wszystko, absolutnie wszystko, żeby im pomóc.

  Ostatnio wydarzyło się jednak coś, co daje nadzieję! Coś absolutnie niezwykłego – przekroczyliśmy milion na naszej zbiórce! To coś znacznie więcej niż tylko liczba. To tysiące decyzji o pomocy, setki wiadomości wsparcia. To ogrom dobra, które wydarzyło się dzięki Wam!

  Każda wpłata, każde udostępnienie, każde dobre słowo miało i ma znaczenie. Ten pierwszy milion to efekt wspólnego zaangażowania. Dziękujemy każdej osobie, która dołożyła swoją cegiełkę – bez Was to by się nie wydarzyło. To dopiero pierwszy wielki krok, ale już teraz pokazuje, jaką mamy siłę jako społeczność.

  Prosimy, zostańcie razem z nami do końca. Sprawmy, żeby niemożliwe stało się możliwe!

  Rodzice

  Czytaj dalej
• 9 grudnia 2025

  Dla Was ta wpłata to chwila, dla moich synów nadzieja na jutro❗️Proszę, pomóżcie❗️

  Minęły kolejne tygodnie od postawienia tej strasznej diagnozy, a my wciąż czujemy, jakby ktoś odebrał nam wszystko. Nasze normalne życie, spokój, radość... Każdego dnia patrzę na Bartusia i Jasia i zastanawiam się, jak to możliwe, że jest w nich ta potworna choroba. Ciągle mam nadzieję, że to tylko zły sen, z którego za chwilę się obudzimy… Ale rzeczywistość jest brutalna – Dystrofia mięśniowa Duchenne’a zabiera mi moich ukochanych synów każdego dnia...

  Zbieranie tak niewyobrażalnie dużej kwoty to zadanie ponad siły zwykłego ojca, ale ja nie mam wyjścia. Gdy widzę, jak Bartek coraz częściej mówi, że bolą go nóżki, serce pęka mi z bezsilności... A obok stoi mały Jaś – uśmiechnięty, nieświadomy tego, że w jego organizmie też zaczyna się walka, której bez leczenia nie wygra.

  Myśl, że moglibyśmy stracić obydwu naszych chłopców, jest dla mnie nie do udźwignięcia...

  

  Każde Wasze wsparcie, każda złotówka, każde udostępnienie – to dla nas promyk światła w miejscu, w którym jest już bardzo ciemno. Gdy widzę, że ludzie interesują się losem moich dzieci, wraca mi siła, by wstać kolejnego dnia i prosić dalej. To nie jest tylko zbiórka pieniędzy. To walka o to, żeby moi synowie mogli żyć. Żeby Bartek nie trafił na wózek. Żeby Jaś miał szansę biegać, śmiać się, po prostu dorastać…

  Jako ojciec zrobię wszystko, absolutnie wszystko, by ich ocalić. Ale bez Was – bez ogromnej armii dobrych serc – nie mamy żadnych szans. Dlatego błagam, z całego ojcowskiego serca: pomóżcie nam zatrzymać tę chorobę, pomóżcie nam ratować Bartusia i Jasia. Każda pomoc jest dla nas nadzieją, której tak bardzo potrzebujemy, by walczyć dalej.

  

  Wasze wsparcie, Wasze słowa, Wasze wpłaty — to dla nas coś więcej niż pomoc. To sygnał, że są ludzie, którzy wierzą w przyszłość naszych dzieci tak samo mocno, jak my. Każde powiadomienie o wpłacie, każdy komentarz, każde udostępnienie wzrusza nas do łez. Naprawdę. Dlatego z całego serca prosimy — bądźcie z nami dalej. Pomóżcie nam dotrzeć do ludzi, którzy mogą i chcą pomóc. Udostępniajcie zbiórkę, opowiadajcie o naszych chłopcach…

  Daniel Wójcik

  Czytaj dalej